💊 Medycyna i zdrowie

Probiotyki a gazy jelitowe: czy naprawdę pomagają?

Probiotyki są reklamowane jako lekarstwo na wszystkie problemy jelitowe — i rzeczywiście istnieją dowody naukowe, że pewne szczepy bakterii mogą zmniejszać wzdęcia. Haczyk: w pierwszych tygodniach przyjmowania niektóre probiotyki początkowo wytwarzają więcej gazu. Kiedy probiotyki pomagają, kiedy przeszkadzają i które szczepy są rzeczywiście udokumentowane przy wzdęciach?

Czym są probiotyki i jak działają?

Probiotyki to żywe mikroorganizmy, które — przyjmowane w wystarczającej ilości — przynoszą korzyść zdrowotną gospodarzowi. Najczęściej stosowane szczepy należą do rodzajów Lactobacillus i Bifidobacterium; szeroko używane są też drożdże Saccharomyces boulardii. W jelicie probiotyki konkurują z istniejącymi mikroorganizmami o zasoby i nisze, wytwarzają substancje (bakteriocyny, krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe) hamujące wzrost bakterii gazotwórczych i modulują odpowiedź immunologiczną ściany jelita. Nie „zastępują” istniejącej flory jelitowej — nieco przesuwają równowagę.

Początkowe pogorszenie: dlaczego najpierw więcej gazu?

Często zgłaszanym zjawiskiem na początku przyjmowania probiotyków jest początkowy wzrost wzdęć w pierwszych 1–2 tygodniach. Powód: przyjęte szczepy bakterii potrzebują czasu, by znaleźć niszę w jelicie. W tej fazie zasiedlania mogą wchodzić w procesy fermentacji z istniejącymi mikroorganizmami, które początkowo wytwarzają więcej gazu. Ponadto niektóre szczepy Lactobacillus same wytwarzają CO₂ jako produkt uboczny metabolizmu. Ta początkowa faza jest normalna i nie jest oznaką niepowodzenia — u wielu użytkowników poziom objawów normalizuje się po 2–4 tygodniach, a następnie spada poniżej wartości wyjściowej.

Które szczepy pomagają przy wzdęciach?

Dowody naukowe są szczepowo specyficzne — ogólne stwierdzenia o „probiotykach” są mało znaczące. Najlepiej udokumentowane są: Lactobacillus plantarum 299v (kilka randomizowanych badań w IBS pokazuje zmniejszenie wzdęć i bólu brzucha), Bifidobacterium infantis 35624 (badania kliniczne u pacjentów z IBS, istotna poprawa wskaźników wzdęć), Lactobacillus rhamnosus GG (dobrze udokumentowany przy dysbiozie poantybiotykowej), Saccharomyces boulardii (szczególnie przy biegunce podróżnych i biegunce poantybiotykowej). Ważne: nie wszyscy reagują tak samo. Indywidualna flora jelitowa w dużej mierze decyduje, który szczep jest przydatny — obszar aktywnie badany przez spersonalizowaną medycynę mikrobiomu.

Baza dowodowa i krytyczna ocena

Naukowa baza dowodowa probiotyków jest złożona. Choć wiele badań pokazuje pozytywne efekty, jakość i metodologia są bardzo niejednorodne. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) do tej pory nie uznał żadnego oświadczenia zdrowotnego opartego na probiotykach za wystarczająco udowodnione — co nie przeszkadza producentom intensywnie reklamować swoich produktów. U pacjentów z zespołem jelita drażliwego (IBS) metaanaliza 15 randomizowanych badań (2020) pokazuje statystycznie istotną, ale klinicznie umiarkowaną poprawę objawów wzdęć. U osób zdrowych bez konkretnych problemów jelitowych wpływ probiotyków na wzdęcia jest mniej jednoznacznie udokumentowany. W przypadku uporczywych, silnych dolegliwości zawsze skonsultuj się z lekarzem.

Czy wiesz, że?

Ciekawostka

W badaniu na Uniwersytecie Kopenhaskim porównano skład flory jelitowej bliźniąt jednojajowych, które przez 3 miesiące przyjmowały ten sam probiotyk. Wynik: reakcja flory jelitowej różniła się między bliźniętami tak samo jak między obcymi ludźmi — dowód, że nawet genetycznie identyczne osoby mają zupełnie różne ekosystemy jelitowe.

Źródła

Powiązane artykuły

Przejdź do galerii 💨

‹ Powrót do encyklopedii